PSYCHOTERAPIA
Moje podejście
Moje podejście jest humanistyczne i integracyjne : uwzględnia człowieka we wszystkich jego wymiarach — cielesnym, emocjonalnym, relacyjnym, symbolicznym i egzystencjalnym.
Opieram swoją pracę na trzech uzupełniających się filarach: terapii Gestalt , psychoanalizie jungowskiej oraz pracy z analityczną terapią relaksacyjną .
Terapia Gestalt
Psychoanaliza jungowska
Analityczna terapia relaksacyjna
Terapia Gestalt kładzie nacisk na relację pomiędzy samym sobą , innymi ludźmi i światem.
Interesuje ją to, co dzieje się tu i teraz — nasze emocje, odczucia, zachowania — aby lepiej zrozumieć nasz sposób bycia i reagowania .
Pozwala nam zidentyfikować nasze schematy działania, blokady i powtórzenia , w których czasami pozostajemy uwięzieni.
Ta świadomość otwiera przestrzeń do eksperymentowania z nowymi sposobami działania , odczuwania i łączenia się .
Terapia Gestalt promuje autonomię , odpowiedzialność i kreatywność , służące budowaniu żywszych i autentycznych relacji z samym sobą i innymi.
Psychoanaliza jungowska oferuje symboliczną interpretację naszego życia.
Pomaga nam nadać sens sytuacjom, przez które przechodzimy, zrozumieć, co dzieje się w nas — jakie są nasze emocje, marzenia, impulsy i blokady.
Według Carla Gustava Junga każdy człowiek podąża ścieżką indywidualizacji : niepowtarzalną podróżą ku większej samoświadomości.
Praca ta pozwala nam rozpoznać nasze rany, zrozumieć ich miejsce w naszej historii i odkryć ich znaczenie, aby odzyskać wewnętrzną równowagę .
Stopniowo takie podejście rzuca światło na nasze najgłębsze wartości, nasze wewnętrzne bogactwo i pomaga nam żyć w sposób bardziej zgodny z nami samymi i naszym otoczeniem.
Ciało przechowuje wspomnienia naszych emocji, napięć i zranień.
Terapia relaksacyjno-analityczna to podejście, które pozwala nawiązać kontakt z głębokimi warstwami siebie poprzez ciało.
Nie chodzi tu jedynie o relaks, lecz o proces terapeutyczny – poprzez odprężenie umysłu relaksacja otwiera przestrzeń na wewnętrzne słuchanie, w której mogą pojawiać się uczucia, obrazy i skrywane wspomnienia.
Gdy pojawia się ta wewnętrzna otwartość, twórcze środki wyrazu – takie jak rysunek – stają się drogą do wyrażenia tego, czego słowa jeszcze nie potrafią oddać.
Praca z ciałem otwiera przestrzeń na wewnętrzne słuchanie i transformację, wspierając proces psychicznego przetwarzania oraz nadawania sensu temu, czego doświadczamy.